Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Δεν δωρίζουμε  παιχνίδια - όπλα στα παιδιά!

341

Οι γιορτές πλησιάζουν και ο Άγιος Βασίλης σύντομα θα φέρει τα δώρα του στα παιδιά. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, με αφορμή τα επικείμενα δώρα των γιορτών υπενθυμίζει στους γονείς ότι «Τα όπλα δεν είναι παιχνίδια» και τους καλεί να μην κάνουν δώρο όπλο – παιχνίδι στα παιδιά τους.


 Πηγή:www.dimokratiki.gr

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Η αρετή της ανεκτικότητας - Πολύτιμο μάθημα για μικρούς και μεγάλους



Το να μάθουμε στα παιδιά μας την ανεκτικότητα και τον σεβασμό στις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, δεν θα τα βοηθήσει μόνο να γίνουν πιο ευτυχισμένα, αλλά θα τους δώσει την δυνατότητα, μεγαλώνοντας, να διεκδικήσουν περισσότερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην εργασία και σε άλλους τομείς της ζωής τους.
Ανεκτικότητα, απαραίτητη αρετή
Ως ανοχή ή ανεκτικότητα εννοούμε την αναγνώριση και τον σεβασμό στις διαφορές που υφίστανται μεταξύ των ανθρώπων, είτε αυτές αφορούν στην θρησκεία, στην εθνικότητα και στην κουλτούρα, είτε στο φύλο, στην σεξουαλική ταυτότητα, ή στην διανοητική ή σωματική κατάσταση.
Το να είναι κανείς ανεκτικός σημαίνει να αναγνωρίζει, να σέβεται και να εκτιμά την ταυτότητα και διαφορετικότητα του άλλου, να μπορεί να μαθαίνει από τους άλλους, να γεφυρώνει τις πολιτισμικές διαφορές, να απορρίπτει στερεότυπα αδικίας και προκατάληψης, να μπορεί να βρίσκει κοινό τόπο στη σκέψη και να δημιουργεί νέους δεσμούς συνεργασίας. Η ανεκτικότητα, υπό αυτή την ερμηνεία, είναι αντίθετη της προκατάληψης.
Ανοχή σημαίνει αποδοχή κάθε συμπεριφοράς; Εννοείται πως όχι. Συμπεριφορές που δείχνουν ασέβεια, που πληγώνουν, που παραβαίνουν τους κοινωνικούς κανόνες και νόμους δεν χρήζουν ανοχής. Η ανεκτικότητα αναφέρεται στον σεβασμό της ανθρώπινης υπόστασης και των διαφορετικών προσωπικών επιλογών, όχι στην ανοχή βίαιης, βλαπτικής ή παράνομης συμπεριφοράς.

Ένας διαφορετικός κόσμος
Η εμπειρία της μετανάστευσης είναι, αδιαμφισβήτητα, οικεία στην ελληνική κοινωνία και οικογένεια. Πολλοί από τους Έλληνες που σήμερα κατοικούν στην Ελλάδα, έφθασαν ως μετανάστες μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Ακόμα περισσότεροι Έλληνες έφυγαν, οι ίδιοι ή συγγενικά τους πρόσωπα, ως μετανάστες κατά τη μαζική μετανάστευση Ελλήνων σε Αμερική, Αυστραλία, Γερμανία, αλλά και διάφορες άλλες χώρες του κόσμου, τις δεκαετίες 1950-1960. Και πάλι σήμερα, λόγω της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας και αγοράς εργασίας, Έλληνες, διαφόρων ηλικιών και ειδικοτήτων, φεύγουν και πάλι για το εξωτερικό (για Αραβικές χώρες, Ευρώπη, Αμερική, Ασία, Αυστραλία), αναζητώντας, αυτό που αποτελεί κοινή επιδίωξη όλων των ανθρώπων, καλύτερες ευκαιρίες εργασίας και ζωής.
Αντίστοιχα, εδώ και αρκετά χρόνια η χώρα μας έχει γίνει τόπος υποδοχής μεταναστών, προερχόμενων από διάφορες χώρες, και η πολυπολιτισμικότητα, που παλαιότερα συναντούσαμε μόνο σε ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, είναι πλέον μία πραγματικότητα.
Έτσι, τα παιδιά μας, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, συναναστρέφονται, στο σχολείο, στο αθλητικό κέντρο, στη γειτονιά, ανθρώπους με διαφορετική εθνικότητα, θρησκεία, κουλτούρα και επιλογές.
Κάποιοι γονείς δέχονται θετικά το ότι ζούμε σε μία αυξανόμενα πολυπολιτισμική κοινωνία. Άλλοι είναι πιο διστακτικοί, ειδικά αν και οι ίδιοι δεν έχουν ποτέ συναναστραφεί ανθρώπους διαφορετικής εθνικότητας ή κουλτούρας. Τα περισσότερα παιδιά είναι πολύ πιο μπροστά από τους γονείς τους όσον αφορά στην έκθεσή τους σε πολιτισμικές διαφορές. Οι κύκλοι των φίλων, των συμμαθητών και συναθλητών τους είναι πολύ πιο πιθανό να εμπεριέχουν παιδιά από διαφορετικές κουλτούρες, από ότι ήταν σε προηγούμενες γενιές.
Αρκετοί γονείς ζουν και εργάζονται σε κοινωνίες με διαφορετικούς ανθρώπους και έχουν συνεργάτες ή φίλους που είναι διαφορετικοί από τους ίδιους κατά έναν ή και περισσότερους τρόπους. Για πολλούς γονείς, ο σεβασμός και η αποδοχή στη διαφορετικότητα είναι κάτι τόσο οικείο και εσωτερικευμένο, που σπάνια το σκέφτονται ή το παρατηρούν στον εαυτό τους. Διδάσκουν, κατά συνέπεια, την αρετή της ανοχής με το παράδειγμα τους, ζώντας σύμφωνα με τις αξίες τους.
Βεβαίως, η ανοχή στην διαφορετικότητα δεν συνεπάγεται την απομάκρυνση από την δική μας ταυτότητα και παράδοση. Η κάθε οικογένεια έχει την δική της ιστορία και παράδοση για την οποία είναι υπερήφανη και βεβαίως μπορούμε να ανεχόμαστε τη διαφορετικότητα αλλά ταυτόχρονα να συνεχίζουμε να τιμούμε και να ακολουθούμε τις παραδόσεις μας.
Οι γονείς πρέπει να βοηθήσουν τα παιδιά τους να μάθουν να ζουν, να μαθαίνουν και να εργάζονται σε ομάδες και κοινωνίες οι οποίες θα γίνονται ολοένα και πιο διαφορετικές και πολυπολιτισμικές. Το να μάθουμε στα παιδιά μας την ανοχή και τον σεβασμό στις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, δεν θα τα βοηθήσει μόνο να γίνουν πιο ευτυχισμένα, αλλά θα τους δώσει την δυνατότητα, μεγαλώνοντας, να διεκδικήσουν περισσότερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην εργασία και σε άλλους τομείς της ζωής τους.
Με άλλα λόγια, η αυριανή επιτυχία και ευτυχία των παιδιών μας μπορεί να βασίζεται στην ικανότητά τους να καταλάβουν, να εκτιμήσουν, να σεβαστούν και να συνεργαστούν με ανθρώπους διαφορετικούς από τα ίδια. Αν θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, πρέπει να ξεκινήσουμε με τα παιδιά. Τα παιδιά μας είναι σε ηλικία που ακόμα διαμορφώνουν τις απόψεις και την νοοτροπία τους και είναι σημαντικό να έχουν θετικά πρότυπα και επιρροές στη ζωή τους.

Πως μαθαίνεται η ανοχή
«Ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη» (Έφεσ. δ' 2), τονίζει ό Απόστολος Παύλος στους Χριστιανούς της Εφέσου.
Όπως όλες οι αρετές, η ανοχή μαθαίνεται κυρίως δια του παραδείγματος. Ακόμα και πριν μιλήσουν, τα παιδιά παρατηρούν λεπτομερώς –και μιμούνται– τους γονείς τους.  Τα παιδιά κάθε ηλικίας διαμορφώνουν τις αξίες τους, σε μεγάλο βαθμό, καθρεφτίζοντας και υιοθετώντας τις αξίες της οικογένειας τους και των οικείων τους.

Πως μπορούν οι γονείς –πρακτικά–
να διδάξουν την ανεκτικότητα;
Εκτός από το παράδειγμα μας και την δική μας στάση ζωής, ως γονείς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας την ανεκτικότητα και με άλλους, συμπληρωματικούς τρόπους:
  • Παρατηρήστε πιο προσεκτικά τη δική σας νοοτροπία στο θέμα της ανοχής της διαφορετικότητας. Οι γονείς που θέλουν να διδάξουν στα παιδιά τους την αρετή της ανοχής, πρέπει να ευαισθητοποιηθούν και οι ίδιοι στη αποφυγή των στερεοτύπων που έχουν πιθανώς μάθει εκείνοι μεγαλώνοντας και να κάνουν προσπάθεια να τα διορθώσουν.
  • Θυμηθείτε ότι τα παιδιά, ακούνε τα πάντα. Προσέξτε τον τρόπο που μιλάτε για ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εσάς. Αποφύγετε απαξιωτικές φράσεις ή αστεία που διαιωνίζουν στερεότυπα. Παρόλο που μερικές φορές μπορεί για τους γονείς να μοιάζουν «αθώα» πλάκα, από τα παιδιά δεν εκλαμβάνονται έτσι και περνούν, υποσυνείδητα, λάθος μηνύματα.
  • Συζητήστε με τα παιδιά σας τις αξίες της οικογένειας σας και γιατί πιστεύετε ότι είναι σημαντικές.
  • Διαλέξτε βιβλία, παιχνίδια και μουσική που να πραγματεύονται ή να ενσωματώνουν διαφορετικές κουλτούρες, εθνικότητες, παραδόσεις. Μάθετε για αυτές και συζητήστε τις διαφορές με τα παιδιά σας.
  • Δώστε προσοχή στις επιρροές που δέχονται από την τηλεόραση και άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης και συζητήστε μαζί τους για αυτά.
  • Δώστε στα παιδιά σας την ευκαιρία να συναναστραφούν, να παίξουν και να συνεργαστούν με παιδιά άλλων εθνικοτήτων, θρησκειών, παιδιά με ειδικές ανάγκες, κλπ. Η εμπειρία αυτή θα επιτρέψει στα παιδιά σας να διαπιστώσουν «από πρώτο χέρι» ότι όλοι έχουν κάτι διαφορετικό και χρήσιμο να συνεισφέρουν.
  • Απαντήστε στις ερωτήσεις των παιδιών σας για τις διαφορές των άλλων ανθρώπων με ειλικρίνεια και σεβασμό. Έτσι θα τους μάθετε ότι είναι αποδεκτό να παρατηρούμε, να διαπιστώνουμε και να συζητάμε τις διαφορές, αρκεί να γίνεται με σεβασμό.
  • Αναδείξτε και συζητήστε με σεβασμό τις διαφορές που μπορεί να υπάρχουν και μέσα στην δική σας οικογένεια. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές στα μέλη της οικογένειας σας (π.χ. κάποιο μέλος της ευρύτερης οικογένειας να έχει παντρευτεί αλλοεθνή ή αλλόθρησκο), συζητήστε και δείξτε αποδοχή για τις διαφορετικές ικανότητες, τα διαφορετικά ενδιαφέροντα και την διαφορετική εμφάνιση των μελών της οικογένειας σας.
  • Μάθετε στα παιδιά σας ότι ανοχή δεν σημαίνει να αποδεχόμαστε τη βίαιη ή προσβλητική συμπεριφορά. Ανοχή σημαίνει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμάς με σεβασμό και να απαιτούμε να κάνουν και εκείνοι το ίδιο.
  • Βοηθήστε τα παιδιά σας να νιώσουν αποδοχή και σεβασμό μέσα στην οικογένεια και να αισθανθούν καλά με τον εαυτό τους. Τα παιδιά που δεν νιώθουν καλά με τον εαυτό τους, συχνά δεν συμπεριφέρονται καλά και στους άλλους. Αντίθετα, τα παιδιά που έχουν αυτοπεποίθηση και νιώθουν άξια, είναι πιο πιθανό να συμπεριφερθούν με σεβασμό και στους συνανθρώπους τους.
  • Ακολουθήστε και τιμήστε τις δικές σας παραδόσεις, μάθετε στα παιδιά τις αξίες που συμβολίζουν και ενσωματώνουν οι επιλογές και οι παραδόσεις της οικογένειας σας και αποδεχθείτε και άλλους ανθρώπους που έχουν διάθεση να τις μοιραστούν, να μάθουν για αυτές ή και να τις ενστερνιστούν.

Όταν οι γονείς μιλούν στα παιδιά τους για την διαφορετικότητα με ειλικρίνεια, ενθαρρύνουν την ανοχή και εφαρμόζουν και οι ίδιοι την συμπεριφορά που θέλουν να ενθαρρύνουν, τότε και τα παιδιά θα ακολουθήσουν στα χνάρια τους.
Όλγα Ψωμιάδη - Ψυχοθεραπεύτρια, MA Psych.
ΠΗΓΗ   letsfamily.gr

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Εμείς ως γονείς



Είμαι πεπεισμένος ότι η γνώση ,η καλλιέργεια  ,η εκπαίδευση και η παιδεία μας γενικότερα μπορεί και  οφείλει να συνεχίζεται μέχρι τα βαθιά μας γεράματα .

Η επιτυχία μας εξάλλου στο δύσκολο ρόλο του γονιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτή την εξέλιξη μας, καθώς επίσης και την ικανότητα μας να

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Γιατί να μάθω στο παιδί μου σκάκι;


Μια ματιά στα πολλά οφέλη που έχει το σκάκι στην νοητική ανάπτυξη του παιδιού, και ποιος είναι ο σωστός τρόπος να διδαχθεί.


του Θοδωρή Διάκου

Ένα από τα αρχαιότερα παιχνίδια λογικής, το σκάκι αποδεδειγμένα είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να ακονίσετε το μυαλό σας. Τι οφέλη, όμως, μπορεί να έχει το να μάθετε στο παιδί σας να παίζει σκάκι; 

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Ο κύκλος των χαμένων ποιητών



Ακαδημία Γουέλντον, σχολή για αγόρια, έτος 1959. Οι μαθητές γνωρίζονται με τον καινούριο καθηγητή τους, τον κύριο Kίτινγκ, και κάτι

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Ένα Παιδί Που Το Είπαν Αμαντέους


Αναρωτιέμαι κάποιες φορές: Αν ο Μότσαρτ γεννιόταν στην εποχή μας, τι μουσική θα έγραφε; Ορχηστρική; Μουσική για τον κινηματογράφο; Τζαζ; Ή μήπως θα ήταν

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Η σωματική τιμωρία στα παιδιά τα κάνει επιθετικά με προβλήματα συμπεριφοράς


Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Pediatrics το Μάιο του 2010 μελέτησε την σχέση που μπορεί να έχει η σωματική τιμωρία των παιδιών από τους γονείς με την συμπεριφορά τους.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Tο "Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά", το οποίο συντονίζει ο "Συνήγορος του Παιδιού", δημοσιοποιεί μέσω του www.noesi.gr το "Δεκάλογο κατά της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά", που συντάχθηκε με βάση τις επικρατούσες σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις και τη νομοθεσία που ισχύει στην Ελλάδα και διεθνώς.



«Ένας άνθρωπος που έχει τιμωρηθεί, δεν θα είναι στο εξής λιγότερο επιρρεπής προς μία δεδομένη συμπεριφορά. Στην καλύτερη περίπτωση μαθαίνει πως να αποφεύγει την τιμωρία.» B.F. Skinner


Δεκάλογος κατά της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά

  1. Τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, έχουν δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή βίας. Η σωματική τιμωρία είναι μία μορφή βίας.
  2. Το ξύλο, το χαστούκι, το τράβηγμα του αυτιού και γενικά η επιβολή σωματικού πόνου στο παιδί είναι μορφές σωματικής τιμωρίας και πλέον δεν επιτρέπονται από το νόμο (Ν.3500/06, άρθρο 4).
  3. Κανένα πρόσωπο που έχει στην ευθύνη του ένα παιδί, δεν έχει δικαίωμα να του επιβάλλει σωματική τιμωρία.
  4. Οι γονείς έχουν την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους και οφείλουν να τα μεγαλώσουν, χωρίς να χρησιμοποιούν βία σε βάρος τους και να προσβάλλουν την αξιοπρέπειά τους.
  5. Η σωματική τιμωρία θίγει την προσωπικότητα του παιδιού.
  6. Η σωματική τιμωρία δεν είναι αποτελεσματικό μέσο διαπαιδαγώγησης.
  7. Ένα παιδί που μεγαλώνει με ξύλο, μαθαίνει να λύνει τα προβλήματά του με βίαιο τρόπο.
  8. Η σωματική τιμωρία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησης.
  9. Ο διάλογος και η μη βίαιη διαπαιδαγώγηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μαθαίνει ένα παιδί τους κανόνες και τα όρια που χρειάζεται στη ζωή του.
  10. Είναι στο χέρι μας να βγάλουμε το ξύλο και τη βία από τη ζωή των παιδιών.
Πηγή: Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά 
Συνήγορος του Πολίτη - Συνήγορος του Παιδιού 
Χατζηγιάννη Μέξη 5, Αθήνα 11528 
Τηλ. 210.7289703 
E-mail: cr@synigoros.gr 

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Δώδεκα αλήθειες για τη δημιουργική σκέψη που συνήθως δε διδάσκονται στο σχολείο



1. Είσαι δημιουργικός! Ο καλλιτέχνης δεν είναι κάποιο ειδικό άτομο. Ο κάθε ένας από εμάς είναι ένα ξεχωριστό είδος καλλιτέχνη. Ο καθένας μας γεννήθηκε για να σκέπτεται δημιουργικά και αυθόρμητα. Η μόνη διαφορά μεταξύ ενός δημιουργικού ανθρώπου και ενός μη δημιουργικού είναι μια μικρή δοξασία: Οι δημιουργικοί πιστεύουν ότι όντως είναι δημιουργικοί. Αντίθετα, αυτοί που νομίζουν ότι δεν είναι δημιουργικοί, τελικά, δεν είναι δημιουργικοί.Από τη στιγμή που θα πιστέψεις στον εαυτό σου αρχίζεις να αναζητάς τις δεξιότητες που χρειάζεσαι ώστε να εκφράσεις την ταυτότητά σου και τα πιστεύω σου. Να γιατί αυτοί που πιστεύουν ότι είναι δημιουργικοί, τελικά γίνονται δημιουργικοί. Αν όμως πιστεύεις ότι δεν είσαι δημιουργικός δεν υπάρχει λόγος να διδαχθείς και να μάθεις πώς θα γίνεις δημιουργικός, απλά γιατί δεν πρόκειται να γίνεις. Στην πραγματικότητα, πιστεύοντας ότι δεν είσαι δημιουργικός απαλλάσσεις τον εαυτό σου από την προσπάθεια ή τη δοκιμασία για κάτι καινούριο. Όταν κάποιος σου λέει ότι δεν είναι δημιουργικός, τότε μιλάς με κάποιον που δεν έχει ενδιαφέρον και ούτε θα κάνει κάποια προσπάθεια να γίνει.

2. Η δημιουργική σκέψη είναι (ήδη) έργο. Πρέπει να διακατέχεσαι από πάθος και αποφασιστικότητα για να βρεις τον τρόπο της πραγματοποίησης νέων και διαφορετικών ιδεών. Μετά πρέπει να έχεις υπομονή και εγκαρτέρηση απέναντι σε κάθε εναντιότητα. Όλες οι δημιουργικές μεγαλοφυΐες εργάζονται σκληρά και με πάθος για να πραγματοποιήσουν απίστευτο αριθμό ιδεών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι κακές. Πράγματι, περισσότερα κακά ποιήματα γράφτηκαν από μεγάλους ποιητές, παρά από μικρούς. Ο Tomas Edison υλοποίησε 3000 διαφορετικές ιδέες για συσκευές φωτισμού προτού τις αξιολογήσει για την πρακτικότητα και την ωφελιμότητά τους. Ο Wolfgang Amadeus Mozart συνέθεσε περισσότερα από 600 μουσικά έργα, μεταξύ των οποίων 41 συμφωνίες, και κάπου 40 όπερες και (θρησκευτικές) λειτουργίες, κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του. Ο Rembrandt παρήγαγε γύρο στους 650 πίνακες και 2000 άλλα σχέδια και ο Picasso εκπόνησε περισσότερες από 20000 δημιουργίες. Ο Shakespeare έγραψε 154 σονέτα. Μερικά ήταν αριστουργήματα, μερικά δεν ήταν καλύτερα από αυτά που οι σύγχρονοί του θα μπορούσαν να γράψουν, και μερικά ήταν απλώς κακά.

3. Πρέπει να κάνεις τις κινήσεις που θα σε κάνουν δημιουργό. Όταν παράγεις ιδέες ενεργοποιείς αδρανείς μέχρι την ώρα εκείνη νευρικές συνάψεις που γυρίζουν τον εγκέφαλό σου από το off στο on. Όταν συλλαμβάνεις ιδέες αναγκάζεις τον εγκέφαλό σου ώστε να αυξήσει την επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων του. Όσο πιο πολύ προσπαθείς να συλλάβεις καινούριες ιδέες τόσο πιο δραστήριος γίνεται ο εγκέφαλός σου και τόσο πιο δραστήριος γίνεσαι κι εσύ. Αν θέλεις να γίνεις καλλιτέχνης και το μόνο που κάνεις είναι να ζωγραφίζεις έναν πίνακα κάθε μέρα, τελικά θα γίνεις καλλιτέχνης. Πιθανόν να μην γίνεις ένας Vincent Van Gogh, αλλά θα γίνεις σπουδαιότερος καλλιτέχνης από κάποιον που δεν προσπάθησε ποτέ.

4. Ο εγκέφαλός σου δεν είναι computer. Ο εγκέφαλός σου είναι ένα δυναμικό σύστημα το οποίο συνεχώς εξελίσσει τα πρωτόκολλα λειτουργίας του αντί να υπολογίζει, στατικά, όπως κάνει ο κομπιούτερ. Ο εγκέφαλός σου εξελίσσεται και ανατροφοδοτείται με την ενέργεια που παράγεται από τις εμπειρίες του, πραγματικές ή φανταστικές. Μπορείτε λοιπόν να αποκομίσετε εμπειρία, απλά δημιουργήστε την με την φαντασία σας. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ μιας πραγματικής εμπειρίας και μιας εμπειρίας που φαντασιώθηκε ζωηρά και με λεπτομέρειες. Αυτή η ανακάλυψη είναι που κατέστησε ικανό τον Albert Einstein να επινοήσει, μέσα από πειράματα με σενάρια καθαρής φαντασίας, τις επαναστατικές θεωρίες σχετικά με το σύμπαν και το χρόνο. Κάποια ημέρα, για παράδειγμα, φαντασιώθηκε ότι είναι ερωτευμένος. Δύο εβδομάδες μετά φαντασιώθηκε μία συνάντηση με τη γυναίκα που ερωτεύτηκε. Αυτό τον οδήγησε στη σύλληψη της θεωρίας της αναιτιότητας, (ότι δηλ. δεν υπάρχει προφανής αιτία για κάθε τι που συμβαίνει). Η ίδια διαδικασία της επεξεργασίας των εμπειριών επέτρεψε στον Walt Disney να δώσει ζωή στις φαντασιώσεις του.
5. Δεν υπάρχει καμία σωστή απάντηση. Η πραγματικότητα είναι διφορούμενη. Ο Αριστοτέλης είπε ότι η πραγματικότητα είναι είτε Α, είτε Β. Δεν μπορεί να είναι και τα δύο. Ο ουρανός είτε είναι μπλε, είτε δεν είναι. Αυτός όμως ο τρόπος σκέψης, μαύρο-άσπρο, δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα αφού ο ουρανός έχει ένα δισεκατομμύριο διαφορετικές αποχρώσεις του μπλε. Οι φυσικοί ανακάλυψαν ότι το φως μπορεί να είναι είτε σωματίδιο, είτε κύμα ανάλογα με τον παρατηρητή. Το μόνο βέβαιο στη ζωή είναι η αβεβαιότητά της. Όταν προσπαθείτε να βρείτε ιδέες, καλό είναι να μην τις κρίνετε όταν αυτές έρχονται. Τίποτα δεν σκοτώνει την δημιουργικότητα πιο γρήγορα από την αυτοκριτική των ιδεών τη στιγμή της δημιουργίας τους. Σκεφτείτε ότι όλες τις ιδέες σας είναι πραγματοποιήσιμες και φτιάξτε όσες περισσότερες μπορείτε προτού να αποφασίσετε ποια θα διαλέξετε. Ο κόσμος δεν είναι ούτε λευκό ούτε μαύρο. Είναι γκρι.
6. Ποτέ μην αρκείσαι στην την πρώτη σου καλή ιδέα. Να προσπαθείς συνεχώς να βρεις μία καλύτερη. Ύστερα συνέχισε μέχρις ότου βρεις μία ακόμη πιο καλή. Το 1862, ο Phillip Reis παρουσίασε την εφεύρεσή του η οποία μπορούσε να διαβιβάσει μουσική δια μέσου σύρματος. Και ήθελε λίγες μέρες μόνο για να την βελτιώσει σε τηλέφωνο, που θα μπορούσε να διαβιβάσει ομιλία. Στη Γερμανία, οι ειδικοί στην επικοινωνία προσπάθησαν να τον αποτρέψουν να κάνει τις απαραίτητες βελτιώσεις, ισχυριζόμενοι ότι ο τηλέγραφος είναι ήδη πολύ καλός (και επομένως δεν χρειαζόμαστε τηλέφωνα). Έτσι κανένας δεν θα αγοράσει ούτε θα χρησιμοποιήσει ποτέ τηλέφωνο. Δέκα χρόνια μετά, ο Alexander Graham Bell κατοχύρωσε την ευρεσιτεχνία του τηλεφώνου. Ο Spenser Silver τελειοποίησε μια νέα κόλλα για την εταιρία 3Μ η οποία κολλά χαρτιά που όμως μπορούν εύκολα να αποκολληθούν. Αρχικά πωλήθηκε σαν κόλλα χαρτιού αλλά δεν είχε εμπορική επιτυχία. Ο Silver όμως δεν πτοήθηκε. Κάποια μέρα ο Arthur Fry, υπάλληλος επίσης της 3M, έψελνε με την εκκλησιαστική χορωδία όταν ο σελιδοδείκτης του έπεσε από το υμνολόγιο. Ο Fry επικάλυψε τον σελιδοδείκτη με την κόλλα του Silver και ανακάλυψε ότι ο σελιδοδείκτης παρέμενε στη θέση του αλλά και απομακρυνόταν εύκολα χωρίς να καταστρέφει τη σελίδα. Έτσι γεννήθηκαν τα αυτοκόλλητα χαρτάκια που γράφουμε τις σημειώσεις μας. Ο Thomas Edison, στη δουλειά του, αδιάλειπτα προσπαθούσε να γεφυρώσει μία ιδέα του με μία άλλη. Έτσι γεφύρωσε την μεταφορά του ήχου με την καταγραφή του ήχου. Γεφύρωσε δηλαδή το τηλέφωνο με τον φωνογράφο και τις κινούμενες εικόνες, επινοώντας τον κινηματογράφο.
7. Να το περιμένεις ότι οι ειδικοί είναι αρνητικοί.Όσο πιο ειδικός και σπεσιαλίστας γίνεται κάποιος τόσο ο νους του στενεύει και τόσο παγιώνεται η πεποίθησή του ότι είναι ο απόλυτος. Συνεπώς, όταν έρχονται αντιμέτωποι με διαφορετικές ιδέες, θα πρέπει να τις ασπάζονται. Συμπίπτει αυτό με ότι οι ίδιοι νομίζουν σωστό; Εάν δεν συμπίπτει, οι ειδικοί θα ξοδέψουν όλο τους το χρόνο για να αποδείξουν και να εξηγήσουν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αλλά και αν γίνει δεν θα λειτουργήσει. Δεν θα ψάξουν για τρόπους που θα το κάνουν να δουλέψει διότι αν τελικά δουλέψει θα αποκαλύψει ότι αυτό που οι ίδιοι θεωρούσαν ως απόλυτο τελικά δεν είναι απόλυτο. Για τον ίδιο λόγο όταν ο Fred Smith δημιούργησε την Federal Express (ταχυμεταφορές), κάδε ειδήμων στις κατ΄ οίκον παραδόσεις προφήτεψε ότι είναι μια καταδικασμένη επιχείρηση. Διότι τελικά, λένε, αν αυτός ο τρόπος παράδοσης είναι βιώσιμος, η κρατική ταχυδρομική υπηρεσία θα το είχε κάνει από καιρό.
8. Εμπιστέψου το ένστικτό σου. Μην αφήνεις τον εαυτό σου να χάσει το κουράγιο του. Ο Albert Einstein είχε αποβληθεί από το σχολείο του διότι η συμπεριφορά του είχε αρνητική επίδραση στους συμμαθητές του. Αργότερα, απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και έπρεπε, για ένα χρόνο, να παρακολουθήσει φροντιστήριο ώστε να γίνει τελικά αποδεκτός και ήταν ο μόνος στην τάξη του που δεν πήρε βοηθητική, σε καθηγητή θέση, διότι κανένας καθηγητής δεν τον ήθελε. Ένας μάλιστα καθηγητής είπε ότι ο Einstein είναι το «πιο τεμπέλικο σκυλί» που είχε ποτέ το πανεπιστήμιο. Του Beethoven οι γονείς είχαν πει ότι ήταν υπερβολικά χαζός για να γίνει συνθέτης μουσικής. Οι συνάδελφοι του Charles Darwin (Δαρβίνος) τον αποκαλούσαν τρελό. Όταν τελειοποιούσε τη θεωρία της Εξέλιξης των Ειδών, έλεγαν ότι αυτά που κάνει δεν είναι παρά πειράματα ενός τρελού. Ο Walt Disney απολύθηκε από την πρώτη του δουλειά, σε μια εφημερίδα, με τη δικαιολογία ότι «στερείται φαντασίας». Ο Thomas Edison, που έλαβε μόνο δύο έτη τυπικής εκπαίδευσης, ήταν τελείως κωφός από το ένα του αυτί και βαρήκοος από το άλλο. Απολύθηκε από την πρώτη του δουλειά ως παιδί που μοιράζει εφημερίδες. Αργότερα απολύθηκε από τη δουλειά του ως τηλεγραφητής, παρόλα αυτά έγινε ο μεγαλύτερος εφευρέτης στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
9. Δεν υπάρχει κάτι όμοιο με την αποτυχία. Όποτε προσπαθείς να κάνεις κάτι και δεν πετυχαίνει δεν αποτυγχάνεις, διότι έχεις ήδη εντοπίσει αυτό που δεν δουλεύει. Να διερωτάσαι πάντα: τι έχω διδαχτεί από κάτι που δεν λειτουργεί; Μπορεί αυτό να εξηγήσει κάτι που ακόμα δεν άρχισα να εξηγώ; Και τι ήδη ανακάλυψα πριν ακόμα αρχίσω να ανακαλύπτω; Κάθε φορά που κάποιος σου λέει ότι «δεν έκανε ποτέ λάθος» να ξέρεις ότι μιλάς με κάποιον που δεν προσπάθησε ποτέ για κάτι καινούριο.
10. Δεν βλέπεις τα πράγματα όπως είναι. Τα βλέπεις όπως εσύ είσαι. Διερμήνευσε τις εμπειρίες σου. Όλες οι εμπειρίες είναι ουδέτερες. Δεν έχουν νόημα. Εσύ τις δίνεις νόημα ανάλογα με τον τρόπο που τις διερμηνεύεις. Αν είσαι παπάς, βλέπεις την μαρτυρία του Θεού παντού. Αν είσαι άθεος βλέπεις τη απουσία του Θεού από παντού. Η ΙΒΜ κάποτε παρατήρησε ότι κανείς στον κόσμο δεν θα έχει προσωπικό υπολογιστή. Η ΙΒΜ επεξήγησε ότι δεν θα υπάρχει αγοραστικό ενδιαφέρον. Οι Bill Gates και Steve Jobs που εγκατέλειψαν τις σπουδές τους, διείδαν την απουσία των ηλεκτρονικών υπολογιστών σαν μία τεράστια ευκαιρία. Κάποτε ο Thomas Edison προσεγγίστηκε από έναν βοηθό του τη στιγμή που ήταν απασχολημένος με το νήμα ενός λαμπτήρα. Ο βοηθός τον ρώτησε γιατί δεν τα παρατά, αφού στο κάτω κάτω, όπως του είπε «έχεις αποτύχει 5000 φορές». Ο Edison τον κοίταξε στα μάτια και τον απάντησε ότι δεν καταλαβαίνω τι εννοείς με τη λέξη αποτυχία διότι «εγώ επινόησα 5000 πράγματα που δεν λειτουργούν». Δομούμε την πραγματικότητά μας με το πώς επιλέγουμε να ερμηνεύσουμε τις εμπειρίες μας.
11. Να προσεγγίζεις το πρόβλημα με τους δικούς του όρους. Μην εμπιστεύεσαι την πρώτη σου προσέγγιση σε ένα πρόβλημα, αν είναι διαποτισμένη με τον συνήθη τρόπο που σκέπτεσαι. Πάντα να βλέπεις το πρόβλημά με πολλαπλές προοπτικές. Να θυμάσαι πάντα ότι το ζητούμενο είναι η εύρεση μιας προοπτικής που άλλος δεν βρήκε. Ψάξε για εναλλακτικές λύσεις. Γράψε την ουσία του προβλήματος με διάφορους τρόπους και με διαφορετικές λέξεις. Παίξε έναν άλλο ρόλο, για παράδειγμα, πως θα το έβλεπε κάποιος άλλος, πως θα το έβλεπε ο Jay Leno, ο Pablo Picasso ή ο George Patton. Ζωγράφισε μία εικόνα του προβλήματος, κάνε ένα μοντέλο, ένα καλούπι. Κάνε έναν περίπατο και ψάξε για πράγματα που, μεταφορικά, υποδύονται το πρόβλημα και ρίξε γέφυρες ανάμεσα στα πράγματα αυτά και το πρόβλημα. Ζήτησε από φίλους και ξένους να σου πουν πώς αυτοί βλέπουν το πρόβλημα. Ρώτησε ένα παιδί. Πως θα μπορούσε ένα δεκάχρονο να το λύσει; Ρώτησε έναν γέροντα. Φαντάσου ότι εσύ είσαι το πρόβλημα. Όταν αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, τα πράγματα που βλέπεις αλλάζουν.
12. Μάθε να σκέπτεσαι αντισυμβατικά. Οι δημιουργικές ιδιοφυίες δεν σκέφτονται αναλυτικά και λογικά. Οι συμβατικοί, λογικοί, αναλυτικοί σκεπτικιστές αποκλείουν όλες τις πληροφορίες που δεν έχουν σχέση με το πρόβλημα. Επιδιώκουν μεθόδους που περιορίζουν τις δυνατότητες. Οι δημιουργικές ιδιοφυίες είναι σκεπτικιστές χωρίς περιορισμούς, πράγμα που σημαίνει ότι ψάχνουν για μεθόδους που περιλαμβάνουν τα πάντα ακόμη και πράγματα που μοιάζουν αντικρουόμενα και τελείως άσχετα. Η δημιουργία σχέσεων και δεσμών μεταξύ άσχετων και ανόμοιων θεμάτων είναι μια απόδειξη του πως τα μυαλά μπορούν και γεννούν ποικίλα πρότυπα σκέψης. Στη συνέχεια, τα νέα πρότυπα οδηγούν σε νέους δεσμούς, ικανούς με διαφορετική μέθοδο εστίασης στην πληροφορία και διαφορετικές δυνατότητες να διακρίνουν επάνω σε τι ακριβώς εστίασαν. Να πως δημιουργούνται πρωτότυπες και αληθινά μυθιστορηματικές ιδέες. Ο Albert Einstein κάποτε έκανε την περίφημη παρατήρηση: Η φαντασία είναι πιο σπουδαία από τη γνώση. Και ενώ η γνώση περιορίζεται σε όλα όσα γνωρίζουμε και κατανοούμε, η φαντασία αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο και όλα που κάποτε θα γνωρίσουμε και θα κατανοήσουμε.
Τίτλος πρωτότυπου έργου: Twelve Things You Were Not Taught in School About Creative Thinking, By Michael Michalko 2011,    
Μετάφραση: Άννα Παππά

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Μη φοβάστε όσους ξεχωρίζουν η διαφορετικότητα είναι δώρο

Γράφει η φιλόλογος Ειρήνη Τσιουμάνη.



H τάξη μου αποτελείται από ξεχωριστούς μαθητές.
Κάποιοι θα τους χαρακτήριζαν ανυπάκουους κι αφηρημένους.
Στην πραγματικότητα όμως, ονειροπολούν γιατί διαθέτουν μεγάλες δόσεις φαντασίας.
Επίσης, συχνά –παρεξηγημένα- θεωρούνται ατίθασοι, αφού δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τους κανόνες. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει γιατί είναι ελεύθερα πνεύματα. 

Οι μαθητές μου, αντικρίζουν τον κόσμο διαφορετικά, από μια οπτική που οι περισσότεροι δεν έχουμε αναπτύξει.
Τα συγκεκριμένα παιδιά δεν αγαπούν τις τυποποιημένες ασκήσεις όμως το καθένα έχει τον δικό του τρόπο επίλυσής τους. 
Ωστόσο, χρειάζονται επιβεβαίωση για να συνεχίσουν αφού συχνά ως παιδιά, δεν έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. 

Οι μαθητές μου, έρχονται στην τάξη χαμογελαστοί. Όχι όμως πάντα. 
Συχνά κουράζονται και τότε πρέπει να βρεις διαφορετικό τρόπο να κεντρίσεις το ενδιαφέρον τους. 
Οι συγκεκριμένοι μαθητές πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο από τους υπολοίπους του σχολείου. Εξάλλου, διαθέτουν ιδιαίτερα ταλέντα που πρέπει να ανακαλύψουν και να καλλιεργήσουν. 

Οι μαθητές μου είναι διαφορετικοί όσο κι αν κάποιοι επιμένουν για το αντίθετο. 
Γιατί άλλωστε να μην είμαστε περήφανοι γι’ αυτό; 
Αφού αντιλαμβάνονται γεγονότα που άλλοι προσπερνούν, διερωτώνται για πράγματα που κανένα παιδί της ηλικίας τους δεν έχει σκεφτεί κι αγαπούν με ανιδιοτέλεια.

Η τάξη μας είναι διαφορετική όσο κι αν οι παιδαγωγικές θεωρίες διαφωνούν. 
Ο κόσμος μας επιδιώκει το πανομοιότυπο και το συνηθισμένο. 
Ίσως μάλιστα, να φοβάται όσους ξεχωρίζουν γιατί δε χωράνε στα καλούπια για τα οποία τους προορίζει.

Πηγή    αναπνοές.gr

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015


















Πως το ξύλο μπορεί να καθορίσει την σεξουαλική ζωή του παιδιού

Αμέτρητες φορές έχουμε ακούσει τους ειδικούς να κάνουν λόγο για το πόσο λάθος είναι να χτυπά κάνεις το παιδί του, ακόμα κι αν πρόκειται για μερικές σφαλιάρες στα οπίσθια. Υπάρχει, ωστόσο, ένας επιπρόσθετος σοβαρός λόγος
για τον οποίον πρέπει να αποφεύγει κανείς τη συγκεκριμένη μορφή «ξυλιάς», τον οποίον λίγοι γονείς έχουν σκεφτεί:
Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες (ψυχιάτρους και ανθρωπολόγους) «το χτύπημα στα οπίσθια καταπατά ένα από τα πιο ιδιωτικά και σεξουαλικά μέρη του ανθρώπινου σώματος». Με λίγα λόγια,